1 Day Trip in Bangkok

ช่วงเวลาที่ดีที่สุดของฉันคือ 1 วันที่ไม่ต้องทำงาน

ถ้ามีเวลา จะมาเขียนโม้ว่าไปทำ อะไร ที่ไหน ยังงัย

ฉันรักรูปถ่ายของฉัน แม้มันจะออกมาไม่สวย

และหวังว่า คนที่ผ่านไปผ่านมาก็จะรักรุปถ่ายของฉันเหมือนกัน ^^

Love

XX

My first timE NUde!!!!

วันก่อนที่ฉันไปนั่งกินกาแฟกับรุ่นน้อง

ฉันถามมันว่า แปลกไหม ที่เวลาเราเป็นเด็ก

ความโกรธของเราจะหายไปง่ายมาก

แล้วไอ้ที่หายนี่ หายจริงๆ คือมันไม่มีอะไร

ติดค้างในใจ เหมือนเราทะเลาะกับเพื่อน

โป้งเพื่อน โกรธเพื่อน แต่พอเรามาดีกัน

มันก็รู้สึกดีจริงๆ .....ไม่มีอะไรติดอยู่ในใจ

ความหมายของคำว่า "ดี" มันคือดีจริงๆ

แต่พอเราโตขึ้น (แก่ขึ้น) ถึงแม้ปากเราจะ

บอกว่า ไม่โกรธ ไม่เป็นไร หายแล้ว แต่ในใจ

เรายังคงรู้สึก "หน่วงๆ" ฉันถามว่า เป็นป่าววะ??

สรุปว่า น้องเป็นเหมือนกันค่ะ ฮ่า ๆๆ ซึ่งเราทั้งคู่

ลงความเห็นว่า "แก่แล้วไม่ดี" เป็นอย่างนี้เอง กร๊ากๆๆ

---------------------------------------

เมื่อวานปวดหลังมากจนอ้วกแทบพุ่ง

สีโมงเย็นกว่าๆ ทนไม่ไหว เลยโทรหาผู้เชี่ยวชาญด้าน

การ(โดน)นวด บอกว่า ปวดๆแบบนี้ไปนวดได้ไม๊

หล่อนบอกว่า อย่านวดไทยเลย เดี๋ยวจะกระอักโลหิต

ตายห่าเสียก่อน เอาแ่ค่นวดอโรมาฯผ่อนคลายขำๆก็พอ

ก็พอดีกับว่า ช่วงน้ำท่วม ฉันได้รู้จักกับเจ้าของร้านสปา

ผู้ซึ่งหนีน้ำมาอยู่ใกล้กัน เลยสัญญิงสัญญาว่า น้ำแห้ง

เมื่อไร จะไปอุดหนุน

เมื่อวานฤกษ์งาม 18.00 น ฉันนำพาร่างกายอันบอบบาง(ตรงไหน)
ไปนอนให้เขานวด Y_Y แจ้งความประสงค์กันไปแต่แรกนัดแล้ว

ว่าจะนวดแบบไหน

พอไปถึงก็จัดแจงอาบน้ำ และนุ่งกุโจมอก (ไอ้ย๊า!) ใส่กุงเกงใน

อนามัยตัวจ้อย จากนั้นก็ขึ้นเขียง จากนั้น ... จากนั้น.....เ๋ซ็นเซอร์!

โอ้ววววววววว นวดน้ำมันมันเป็นแบบนี้นี่เอง !!!!

ช่วงเวลานั้น ฉันนึกแต่ว่า จะทำอะไรก็ทามปายยยยเลยยยย

หนูยอมแล้ววววว อยากถ่ายคลิปป้านมยานตูดย้อยก็เอาเลย

ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ (บ้าไปแล้วกู)

นวดแล้วก็มาซาวน่านิดหน่อย (ที่นิดหน่อยเพราะตัวเองทน

ร้อนไม่ได้ฮ่ะ) จากนั้นก็อาบน้ำ กลับบ้านนอน มันสบายตัว

แต่อาจจะไม่ค่อยสบายกระเป๋าตังค์เท่าไหร่ฮ่ะ

แต่คิดว่า เพื่ออายุที่ยืนยาว เพื่อที่จะได้มีแรงหาเงินเลี้ยง

แมวเลี้ยงแม่ต่อไปอีกซักหน่อย ฉันคงต้องหยอดกระปุก

เอาไว้เพื่อการนวดน้ำมันในอนาคตเป็นแน่แท้

(สรุปป้าติดใจค่ะ ฮ่า ๆ ๆ )

Love

XX

ps. รู้แล้ว ทำไมผู้ชายถึงได้ชอบนวดน้ำมัน กร๊ากๆๆๆๆๆ

ด้วยรักและคิดถึง

อยากจะตีลังกาใส่เกลียว48รอบแล้ว

ตะโกนว่า ........เหนื่อยฉิบหายเลยโว๊ย!

แต่ นางเอกอย่างเราย่อมไม่โวยวาย

เพราะมันจะแลดูไม่งาม ไม่สมกับ

หน่อเชื้อแปดสาแหรกที่สั่งสมมา (-_-")

--------------------------

วันไหนไม่รู้ ไปกินกาแฟแถวนวลจันทร์

ฉันชอบช่วงเวลาแห่งการกินกาแฟจริงๆ

กาแฟไม่อร่อยไม่เป็นไร (แต่อร่อยได้ก็ดี)

การได้นั่งคุยกับเพื่อน แกล้มกาแฟและขนมหวาน

มันเป็นช่วงเวลาที่หาได้ยากจริงๆเลยตอนนี้ T_T

เศร้าหว่ะ (ใครว่างมาพาฉันไปกินกาแฟหน่อยเถิด)

เค้กชอคฯ อร่อยดีเหมือนกันจ้ะ ไม่หวานมาก

จำได้่ว่า วันนั้นกินกาแฟแกล้มการปรึกษาทางจิด

เพราะรุ่นน้องคนนึงไปเข้ารับการบำบัดทางจิตมา

สดๆร้อนๆ

ฉันว่ามันโอเคนะ คนที่รู้ตัวว่าป่วยแล้วหาทางรักษา

มันดีกว่า พวกที่ไม่รู้ตัวว่าป่วย แต่ยังทะลึ่งตึงตัง

บอกว่ากูปกติ๊ ปกติ (ฉันเองนี่ล่ะ ฮ่า ๆ ๆ ๆ )

ฉันเองก็อยากไป แต่เพราะรู้ดีว่า พื้นฐานปัญหาของฉัน

มันไม่ได้เกิดจากปัญหาของตัวเอง แต่เป็นปัญหาของโลก

เอื่มมม อีบ้านี่ ไม่ใช่ล่ะ คือเรื่องของฉันที่มันเกิดเพราะ

ฉันมองอนาคตและห่วงแม่มากไป (-_-") มันก็เลย

เกิดภาวะ ไม่ได้อย่างใจ และหงุดหงิดขึ้นมา ก็เหมือนกับ

เรื่องงาน ที่พอไม่ได้อย่างใจฉันก็ปรี๊ดปรอทแตก เจ้าแม่

กาลีเข้าสิงเฉียบพลัน ดังนั้น ปัญหานี้ ฉันรู้ดี ไม่ต้องถึงมือหมอ

แค่จัดการให้มันเข้าที่เข้าทาง ก็น่าจะทำให้สมองฉันดีขึ้น

โม้เยอะเน๊อะ (-_-")

ตัดฉับมาเสาร์ที่แล้วตอนบ่าย

มีนัดไปกินข้าวกับเพื่อนรักแถวบางรัก

(ว๊ายกรี๊ด มีแต่เรื่องรัก ฮ่าๆ)

เพื่อนทำสปาเกตตี้เลี้ยงค่ะ แล้วก็สลัดผัก

พ่วงด้วยไวน์ีที่ร้อยวันพันปีคอไม่ถึง กินไม่เป็น

แต่พอเจอยี่ห้อนี้เข้าไป ถึงกับขอ - ขวดไวน์

กลับมาเป็นที่ระทึก เพื่อที่จะตามหารักแท้ (ไวน์)

ยี่ห้อนี้ต่อไป (ได้ข่าวหากินยากมากกกก)

เดี๋ยวนี้นิสัยฉันพัฒนาไปในทางดีเล็กน้อย

รู้จักกินผัก ถึงแม้จะออกตัวช้าไปหน่อย

(เริ่มกินผักตอนอายุ 40 ค่ะ ) แต่คิดว่า

อย่างน้อยตายไปก็บอกถูกว่า เคยกินผัก

มานะคะ ^^

เสียดายอยู่คุยกันได้ไม่นาน เพราะฉันต้อง

รีบเดินทางกลับวังค้างคาว เนื่องจากมันอยู่

ไกลโพ้น แต่ก็คิดว่า ถ้ามีเวลาคงต้องหาทาง

นัดเจอกันอีก

ชีวิตฉันช่วงนี้มองไปก็คงคล้ายๆ ประเทศไทย

ที่ถูกโอบล้อมด้วยมรสุม 27 ลูก แล้วก็นั่งจดๆ

จ้องๆว่าจะเจอมันโจมตีเมื่อไหร่

คงทำอะไรไม่ได้มาก นอกเสียจากไม่ประมาท

กับชีวิตที่เหลืออยู่ก็พอ ^^

Love

XX

ความรัก ณ ดวงดาวแมวเมี๊ยว

อยู่ด้วยกันมา 1 ปีกว่าๆแล้ว

จากวันแรกที่หอบหิ้วแมวเด็กขี้ก้าง

3 ตัวใส่กล่องกระดาษเก่าๆ

แถมยังไถตังเฮียซื้อกรง ที่ต้อง

หอบกันมาจากรามอินทรา

( ข้าวตู )

จากวันนั้น จนวันนี้ ตอบตัวเองไม่ได้ ว่าได้อะไร

จากการเลี้ยงแมวจากรุ่นสู่รุ่น (มีคนเคยคำนวนว่า

เงินของฉันที่หมดไปกับการเลี้ยงแมว สามารถ

เลี้ยงเด็กคนนึงให้โตเป็นผู้ใหญ่ได้เลย)

(ข้าวตอก)

แต่คนเราความสุขมันไม่ได้เดินไปในทางเดียวกัน

ต่อมสะเืืทือนอารมณ์ก็แตกต่างกัน ต่อมของฉัน

หมดน้ำตาไปกับเรื่องของสัตว์แล้วก็คนแก่

ดังนั้น ทุกครั้งที่ได้ทำอะไรเพื่อให้ต่อมสะเทือน

ใจของฉันทำงานดีขึ้น หรือ รู้สึกว่า อิ่มใจ

ฉันจะยิ้มได้ทุกครั้ง

เหมือนกับเด็กพวกนี้ ที่ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า

พวกมันจะรอดปากเหยี่ยวปากกา มาเจออีป้า

หน้าแก่ๆแบบฉัน แล้วก็เติบโตไปด้วยกัน

(ข้าวตัง)

เราอาจจะพุดกันคนละภาษา แต่ความรัก บางครั้งก็

ไม่จำเป็นต้องพูดภาษาเดียวกัน....ขอแค่คุณสะกด

คำว่า "รัก" เป็น มันก็เพียงพอแล้ว.... ^^

Love You

xx

เรื่องรัก - เรื่องสะเทือนใจ

เมื่อวานนัดกินข้าวกับ"ไ่อ่น้อง จ"

หลังจากกลับจากแม่สาย ต่างคนก็ต่างวุ่นวาย

กับภาระหน้าที พอไม่เจอกันนานๆ ก็คิดถึง

นัดกันหลายรอบ ไอ้จ ก็ไม่ว่างซักที

จนเมื่อวานเจอกัน ถึงได้รู้ว่า น้องมันเห็น

ผู้บ่าว ดีกว่าพี่สาว ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ

ไอ้ จ กำลัง อินเลิฟฟฟฟฟ

เชื่อแล้ว คนอินเลิฟมักไม่หิวและ

หัวข้อสนทนาก็ไม่พ้น "คนๆนั้น" ^^

เรื่องที่ฟัง ฉันมีความสุขแทนนะ

แต่ก็ฟังไปด้วย ขัดไปด้วย เห็นด้วย

และไม่เห็นด้วย

ไม่ได้หมายความว่า "รัก"ของไอ่น้องจ ไม่ดี

แต่ไอ้ที่ไม่ดีมันคือฉันต่างหาก ฮ่า ๆ ๆ

คือ ไอ้ จทำดีแล้ว แต่ฉันนี่ล่ะ ที่คอยเบรคว่า

เฮ้ยยยยย ทำไมเอ็งถึงดีขนาดนี้วะ

(คือคนเค้าทำดี ยังเจือกไปว่าเค้าอีกว่า

ทำดีมากไป ฮ่า ๆ )

ฉันชอบเห็นคนมีความรักนะ แล้วยิ่งเป็นรัก

ของวันนี้ด้วย ต้องบอกว่า มันดีที่สุดแล้ว ^^

มาที่เรื่องสะเทือนใจบ้างดีกว่า

ก่อนหน้านี้ หลายเดือนเหมือนกัน ฉันเคยเขียน

เรื่องนี้ใน FB เกี่ยวกับคุณตาที่มีอาชีพรับจ้างลับมีด

ครั้งนั้น ฉันเคยเห็นแกนั่งลับมีดอยู่หน้าร้านที่

ฉันนั่งกินข้าว ตอนนั้นฉันก็รู้สึกแล้วว่า ทำไมคุณตา

ถึงยังต้องออกมาทำงานแบบนี้ ลูกหลานแกไปไหน

ทำไม อะไร ยังงัย - ทำไมคนแก่ขนาดนี้ยังต้องออก

มาทำงาน แกกินข้าวหรือยัง หิวไม๊

แล้วดูแกเป็นคนที่มุ่งมั่นกับอาชีพมาก

แกนั่งลับมีดอย่างใจเย็น แลกกับค่าแรงลับมีด

เล่มละ 10 บาท ความรู้สึก โหว อะไรจะตั้งใจขนาดนั้น

(แต่วันนั้นรู้สึกว่า เจ้าของร้านข้าวแกให้ไป 30 นะ

คงสงสารเหมือนกันล่ะ)

นั่นคือเมื่อหลายเืดือนก่อน (เห็นตอนนั้นก็เรียกว่าสะเทือนใจ

ไปหลายวันนะ)

พอมาเมื่อวาน แวะไปกินข้าวกลางซอย เจอแกอีกแล้ว

คราวนี้เจอตอนเที่ยง แดดกำลังเปรี้ยงเลย แกนั่งลับมีด

หน้าร้านข้าวติดกับร้านที่ฉันไปกิน

ความรู้สึกแบบ......... มันร้อนนนนนน แล้วคุณตากินข้าว

หรือยัง หิวไม๊ จะเป็นลมหรือเปล่า แบบ เดินเข้าไปถามดีไม๊

แกจะตกใจหรือเปล่าว่าฉันเป็นใคร แกจะคิดว่าเราดูถูกหรือเปล่า

เรียกว่า "เยอะ" เลยล่ะ ทำตัวไม่ถูก รู้แต่ว่า อยากเดินเข้า

ไปถามว่า คุณตาหิวข้าวไม๊ หิวน้ำไม๊ แต่มันทำไม่ได้

ฉันกล้าไม่พอ ถ้าฉันนำความไปปรึกษาใคร เขาคงว่า

ฉันนี่ชอบเสือกเรื่องชาวบ้านจริงๆเลยเน๊อะ -_-"

เฮ้อ..............

อยากรู้จัง คุณตามีลูกมีหลานหรือเปล่า หรือคุณตาจะเป็นพวก

ไม่ชอบอยู่เฉยๆ แบบนั้น ?

ถ้าเจอแกอีก ฉันควรทำงัยดี ?

Not Love

XX

ขายรถ และสิ่งที่ทำสำเร็จ(ตามโพย)

ฉันขายรถแล้ว ขายไปในราคาที่ถูกมาก

ถูกแบบที่เรียกว่าเพื่อนฝูงรุมประนามว่า

มึงขายไปได้งัยวะ (-_-") จริงๆคือ วันเสาร์

เย็นเรียกช่างอีกที่นึงมาดู เพื่อจะให้เอารถไปซ่อม

อีกรอบ แต่เผอิญแม่เปรยๆให้ช่างได้ยินว่าจะขาย

(แต่ไม่มีคนซื้อ) ช่างก็เลยถามว่า ขายเท่าไหร่

พอบอกราคาไป ช่างรีบบอกเลยว่า เดี๋ยวขายให้

มีคนสนใจ เอ่อ รถเก่าขนาดนี้อ่ะนะ ?????

แต่จริงๆ รถฉันไม่ได้เสียอะไรเลย มันแค่ไม่ได้ขับ

เท่านั้นเอง คือ เดือนนึงใช้รถ 4 วัน ถ้าคนที่เอาไป

เค้าได้ใช้ประโยชน์ก็เอาไปเหอะ แต่ถามว่าใจหาย

ไม๊ก็เอาเรื่องนะ เพราะเห็นกันมาเป็น 10 ปี

แต่ที่แปลกกว่าที่ฉันขายรถราคาถูกก็คือ

บางคนที่เคยไปขอคำปรึกษาตอนขายรถ มักบอกว่า

ขายไม่ได้หรอก รถจมน้ำ งั้น งี้ แต่พอขายได้ ดันถามว่า

ทำไมขายราคาแค่นี้ นี่คือสิ่งที่ฉันไม่เข้าใจมนุษย์!

โอเค ช่างมันเหอะ เวิ่นมานาน

------------------------------

วันเสาร์ตอนเย็นลองทำเค้กชอคฯสูตร 2P ดู

ไม่อยากจะคุย อร่อยยยยยยมากกกก เอ่อ ไม่ใช่ โม้แล้ว

อร่อยพอสมควร ฉันทำแต่ตัวเค้กล้วนๆ ไม่ได้ทำ

บัตเตอร์ กานาช หรือหน้านิ่มใดๆทั้งสิ้น คือทำเพราะ

อยากรู้ว่า เออ ถ้าทำแล้วเราจะกินได้ไม๊ สรุปกินได้ฮ่ะ

เนื่องจากไม่ได้ทำขนมนาน เลยไม่มีไม้เสียบลูกชิ้นเอาไว้เชคสุก

ต้องเอาตะเกียบเชค ผลที่ได้ รูเบ่อเริ่มเลยยยย

ส่วนรูปนี้ ฮามาก คือจริงๆ อันนี้เป็นด้านตูด เพราะฉันทะลึงใส่ช๊อคชิปเข้าไป

กะว่าให้มันลอยๆบนหน้าเค้ก แต่ลืมว่ามันหนัก เลยนอนก้น แลดูเป็นด่างดวง

ไม่น่ากิน เพื่อนบางคนถึงกับเข้าใจว่าฉันอบเค้กเป็นไต ฮ่า ๆ ๆ

พอทำเค้กช๊อคฯเสร็จ ก็ทำเค้กมะพร้าวให้แม่ตามสัญญา(ทาส)

เอามะพร้าวที่ซื้อไว้ชาติเศษมาทำ โชคดีที่มันไม่เสีย

ไม่ได้ทำนาน ดูมือไม้มันเกะกะไปหมดค่ะ แต่ก็ยังพอทำได้

แล้วก็กินได้อยู่ ^^

Danboro มาช่วยตรวจสอบความสวยงาม

(ด้านหน้าไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ - หัก 2 คะแนน -_-")

(ด้านล่าง - ตูดเค้กสวยผ่องเป็นยองใย ให้+ 5 คะแนน ^^)

(หน้ามะพร้าวอ่อน - จัดเต็ม ไม่มีกั๊ก เอาไป 10 ดาว)

(เสร็จเรียบร้อย - เตรียมส่งให้ยานแม่ -_-")

บ้าไปแล้วกรู -*-

สรุป Mission possible ไปแล้ว 2 อย่าง เหลือเรื่องเย็บ

กระเป๋านี่ล่ะ ที่ยังอ่อนซ้อม และเหล็วเป๋ว

Love

XX

p.s. วันอาทิตย์ที่ผ่านมา ไปทำงานที่อยุธยา

เสร็จงานแวะไหว้พระที่วัดพนัญเชิง คนเยอะมากกกกก

รถติดมากกกก แล้วก็ร้อนมากกกก

ขี้บ่นจริง!

Under Construction

ของดเขียนบล๊อคซักระยะ

เพราะมีอะไรมากมายต้องทำ

ถ้าเขียนมาก โม้เหม็นมาก

คนผ่านมาคงเบื่อ ว่าเอ๊ะ นางนี่

เข้ามากี่ทีก็ไม่เห็นจะมีอะไร

เห็นแต่เวิ้นเว้อไปวัน ๆ ฮ่า ๆ ๆ

เลยคิดว่า งดเขียนชั่วคราวก่อนดีกว่า

โครงการที่ต้องทำ (แต่ยังไม่ได้ทำ)มีดังนี้ค่ะ

อาทิตย์ก่อน หมักดินกับปุ๋ยคอกไว้แล้ว

เสาร์นี้ก็ครบ 1 สัปดาห์พอดี อาทิตย์นี้

เลยจะเพาะเมล็ดพันธุ์ เพื่อว่า พอมันงอก

ก็พอดีกับดินที่ผสมไว้ก็ใช้ได้พอดี

--------------------------------------

จะทำเค้กมะพร้าวให้แม่ ซื้อมะพร้าวมา 2

อาทิตย์แล้ว (ป่านนี้เสียหรือยังก็ไม่รู้ แง ๆ)

--------------------------------------

จะทำเค้กช๊อคฯค่ะ พอดีไปได้สูตรนึงมา

มันเป็นสูตรสำหรับ 2 p พอดีเลย เพื่อน

คนนึงถึงขนาดจะบนบานศาลกล่าวให้

ฉันลงมือทำเสียที เพราะเวิ่นมานานอย่างที่บอก

--------------------------------------

เย็บกระเป๋าใบที่เรียนค้างอยู่(ใบสุดท้าย) ให้เสร็จ

ซักที สงสารครูค่ะ นางนี่ขี้เกียจเกินไปแล้ว

้น้ำท่วมก็อ้างไปแล้ว จนจะท่วมอีกรอบ นางก็ยัง

คงขี้เกียจเสมอต้นเสมอปลาย เอาใหม่ค่ะ

ตั้งใจแล้ว สัญญากับตัวเองว่าต้องเสร็จ

ตายแล้ว เผลอว่าจะมาเขียนนิดเดียว

เวิ่นไปซะเยอะตามนิสัย Y_Y

Love

xx

ps. เมื่อวานไปทำงานที่สระบุรี กับ นวนคร

เห็นร่องรอยระดับน้ำที่นวฯแล้วอึ้งค่ะ มันมาก

มายจริงๆ หวังว่าปีนี้คงไม่เกิด